จังหวัดเอะฮิเมะคืออะไร?: จังหวัดเอะฮิเมะตั้งอยู่ริมทะเลในเขตเซโตะอุจิ ได้รับอิทธิพลจากทะเลที่สงบและสวนส้มที่อาบแดดอย่างเต็มที่ วัฒนธรรมการกินจึงมักเน้นความเรียบง่ายและรสชาติของวัตถุดิบท้องถิ่น ปลาไทเป็นวัตถุดิบที่พบได้บ่อย โดยข้าวหน้าปลาไทมีทั้งแบบหุงพร้อมข้าว และแบบวางปลาดิบราดซอสบนข้าวร้อนให้กลิ่นหอมชัดเจน อาหารพื้นถิ่นอย่าง “จากโกะเต็น” (ปลาเล็กบดทอด) และเครื่องปรุงหรือของหวานที่ใช้ส้มมิคังกับอิโยะกังช่วยเพิ่มความสดชื่นให้เมนูต่างๆ พื้นที่อิมาบาริมีวัฒนธรรมย่างถ่านที่สื่อถึงมื้อในชีวิตประจำวัน และมักจับคู่กับสาเกท้องถิ่นอย่างพอดี ในอดีตพื้นที่นี้เป็นส่วนหนึ่งของแคว้นอิโยะและตั้งอยู่บนเส้นทางคมนาคมทางทะเล เมืองปราสาทและเมืองน้ำพุร้อนเคยต้อนรับผู้เดินทางอย่างต่อเนื่อง เรื่องเล่านี้มักเชื่อมโยงกับเทคนิคที่ไม่ซับซ้อน รสตรงไปตรงมา และการใช้กลิ่นส้มเพื่อยกระดับจานอาหาร
อาหารศรีลังกาคืออะไร?: อาหารศรีลังกาโดดเด่นด้วยกลิ่นอายมะพร้าวและชั้นเชิงเครื่องเทศ ที่ผสานรสเผ็ด เปรี้ยว และความหอมอย่างพอดี โดยทั่วไปมักเสิร์ฟข้าวคู่แกงหลากชนิดและเครื่องเคียง เพื่อให้คลุกเคล้าและปรับรสตามใจชอบ เมนูที่พบได้บ่อย ได้แก่ โฮปเปอร์แผ่นแป้งรูปถ้วยขอบกรอบ สตริงโฮปเปอร์แบบนึ่ง และโคตตีโรตีที่หั่นโรตีแล้วผัดบนกระทะร้อนอย่างคล่องแคล่ว เทคนิคการปรุงนิยมเจียวเครื่องเทศในน้ำมันร้อน และใช้ผงกะหรี่ทั้งแบบคั่วและไม่คั่ว เสริมกลิ่นด้วยใบแกง ใบเตย อบเชย และกระวาน เครื่องจิ้มอย่างซัมบัลหรือผักดองช่วยเพิ่มมิติของรสชาติ บางแห่งจัดเสิร์ฟบนใบตองหรือเป็นจานรวม ชวนให้แบ่งปันบรรยากาศสบายๆ
เป็นที่นิยมบน จังหวัดเอะฮิเมะ









