จังหวัดอิวะเตะคืออะไร?: จังหวัดอิวะเตะตั้งอยู่ระหว่างชายฝั่งซันริคุและเทือกเขาที่ปกคลุมด้วยป่า อาหารการกินจึงผสานวัตถุดิบจากทะเลและภูเขาอย่างกลมกลืน ครัวริมทะเลนิยมปรุงปลาหมึก หอย และปลาตามฤดูกาลอย่างเรียบง่ายเพื่อเน้นรสชาติธรรมชาติ ขณะที่พื้นที่ตอนในเด่นด้วยผักป่าตามฤดูกาล ปลาแม่น้ำ และเมนูหม้อไฟอุ่นสบาย วัฒนธรรมการต้อนรับอย่าง “วังโกะโซบะ” เป็นเอกลักษณ์ที่ผู้มาเยือนพูดถึงบ่อย และวัฒนธรรมเส้นของเมืองโมะริโอะกะอย่างเรย์เมงและจาจาเม็งก็เป็นที่รู้จักกันในวงกว้าง เนื้อวัวท้องถิ่น ผลิตภัณฑ์นม และเต้าหู้ทำมือมักจับคู่กับสาเกจากโรงบ่มในภูมิภาค ภาชนะเหล็กนัมบุและงานแลกเกอร์ช่วยขับบุคลิกบนโต๊ะอาหาร อีกแง่มุมที่น่าสนใจคือประเพณีอาหารที่ยก “โมจิ” เป็นแกนกลางในบางชุมชน ซึ่งสะท้อนสายใยระหว่างฤดูกาล พิธีกรรม และการต้อนรับของผู้คนในอิวะเตะ
ขนมญี่ปุ่นคืออะไร?: ขนมญี่ปุ่นโดดเด่นด้วยรสหวานนุ่มนวลและความละเมียดละไมที่สะท้อนฤดูกาล วัตถุดิบที่พบได้บ่อย ได้แก่ ถั่วแดงกวน แป้งข้าวเหนียว วุ้นคันเต็น น้ำตาลทรายแดง และผงมัทฉะ วิธีทำหลากหลาย ทั้งการนึ่ง อบ กวน ปั้น หล่อพิมพ์ หรือห่อ เพื่อสร้างรูปทรงและสัมผัสที่แตกต่าง เมนูที่คุ้นเคยมักมีโมจิและไดฟูกุเนื้อหนึบ โดรายากิสอดไส้ถั่ว โมนากะที่เวเฟอร์กรอบตัดกับไส้นุ่ม โยคังที่ขึ้นรูปด้วยวุ้น ตลอดจนวาราบิโมจิหรือไทยากิ บางร้านปรับเปลี่ยนสีสันและลวดลายตามฤดูกาล ให้กลิ่นอายดอกไม้ ใบไม้ หรือเทศกาล การจับคู่กับชาเขียวช่วยปรับสมดุลของรสชาติ และประสบการณ์การเลือกจากตู้โชว์หรือนั่งรับประทานอย่างสงบในมุมชานั้น มักเพิ่มเสน่ห์ให้มื้อของหวานประเภทนี้
เป็นที่นิยมบน จังหวัดอิวะเตะ



