จังหวัดอิวะเตะคืออะไร?: จังหวัดอิวะเตะตั้งอยู่ระหว่างชายฝั่งซันริคุและเทือกเขาที่ปกคลุมด้วยป่า อาหารการกินจึงผสานวัตถุดิบจากทะเลและภูเขาอย่างกลมกลืน ครัวริมทะเลนิยมปรุงปลาหมึก หอย และปลาตามฤดูกาลอย่างเรียบง่ายเพื่อเน้นรสชาติธรรมชาติ ขณะที่พื้นที่ตอนในเด่นด้วยผักป่าตามฤดูกาล ปลาแม่น้ำ และเมนูหม้อไฟอุ่นสบาย วัฒนธรรมการต้อนรับอย่าง “วังโกะโซบะ” เป็นเอกลักษณ์ที่ผู้มาเยือนพูดถึงบ่อย และวัฒนธรรมเส้นของเมืองโมะริโอะกะอย่างเรย์เมงและจาจาเม็งก็เป็นที่รู้จักกันในวงกว้าง เนื้อวัวท้องถิ่น ผลิตภัณฑ์นม และเต้าหู้ทำมือมักจับคู่กับสาเกจากโรงบ่มในภูมิภาค ภาชนะเหล็กนัมบุและงานแลกเกอร์ช่วยขับบุคลิกบนโต๊ะอาหาร อีกแง่มุมที่น่าสนใจคือประเพณีอาหารที่ยก “โมจิ” เป็นแกนกลางในบางชุมชน ซึ่งสะท้อนสายใยระหว่างฤดูกาล พิธีกรรม และการต้อนรับของผู้คนในอิวะเตะ
ร้านขายของหวานญี่ปุ่นคืออะไร?: ร้านขายของหวานญี่ปุ่นมักนำเสนอรสชาติที่ละเมียดละไมและความงามแบบเรียบง่าย โดยเน้นวัตถุดิบตามฤดูกาลและรายละเอียดของสัมผัส ขนมที่พบได้บ่อย ได้แก่ โมจิและไดฟุกุไส้ถั่วแดง โดะรายากิที่ย่างบนเตา ไทยากิแป้งหอมกรอบ และโยคังเนื้อเจลใสเป็นชิ้น ชุดอันมิตสึประกอบด้วยวุ้นคันเท็น ชิราทามะ ผลไม้ และซอสคุโรมิตสึ ส่วนมิทาราชิดังโงะแต่งซอสหวานเค็มกลิ่นถ่านไม้ ในช่วงอากาศร้อน คาคิโกริที่ไสนุ่มมักราดมัทฉะ คินาโกะ หรือไซรัปผลไม้ หลายร้านมีบริการชาเขียวหรือโฮจิฉะที่ชงใหม่ เพื่อให้ลิ้มรสได้อย่างละเมียด ภายในร้านอาจมีที่นั่งเคาน์เตอร์ให้ชมการจัดแต่งจาน ขณะเดียวกันสินค้าสำหรับซื้อกลับบ้านก็มักบรรจุในกล่องที่ใส่ใจความงาม เหมาะแก่การมอบเป็นของฝากหรือเก็บไว้รับประทานภายหลัง
เป็นที่นิยมบน จังหวัดอิวะเตะ

