จังหวัดอิวะเตะคืออะไร?: จังหวัดอิวะเตะตั้งอยู่ระหว่างชายฝั่งซันริคุและเทือกเขาที่ปกคลุมด้วยป่า อาหารการกินจึงผสานวัตถุดิบจากทะเลและภูเขาอย่างกลมกลืน ครัวริมทะเลนิยมปรุงปลาหมึก หอย และปลาตามฤดูกาลอย่างเรียบง่ายเพื่อเน้นรสชาติธรรมชาติ ขณะที่พื้นที่ตอนในเด่นด้วยผักป่าตามฤดูกาล ปลาแม่น้ำ และเมนูหม้อไฟอุ่นสบาย วัฒนธรรมการต้อนรับอย่าง “วังโกะโซบะ” เป็นเอกลักษณ์ที่ผู้มาเยือนพูดถึงบ่อย และวัฒนธรรมเส้นของเมืองโมะริโอะกะอย่างเรย์เมงและจาจาเม็งก็เป็นที่รู้จักกันในวงกว้าง เนื้อวัวท้องถิ่น ผลิตภัณฑ์นม และเต้าหู้ทำมือมักจับคู่กับสาเกจากโรงบ่มในภูมิภาค ภาชนะเหล็กนัมบุและงานแลกเกอร์ช่วยขับบุคลิกบนโต๊ะอาหาร อีกแง่มุมที่น่าสนใจคือประเพณีอาหารที่ยก “โมจิ” เป็นแกนกลางในบางชุมชน ซึ่งสะท้อนสายใยระหว่างฤดูกาล พิธีกรรม และการต้อนรับของผู้คนในอิวะเตะ
เมนูพื้นเมืองคืออะไร?: เมนูพื้นเมืองสะท้อนรสชาติและวัตถุดิบของถิ่นฐาน โดยทั่วไปเน้นของสดตามฤดูกาล ผักพื้นถิ่น สมุนไพร และปลาแม่น้ำหรืออาหารจากภูเขา วิธีปรุงที่พบได้บ่อย ได้แก่ ย่างถ่าน ต้มเคี่ยวนาน ผัดไฟแรง โขลกพริกแกง และการหมักดอง เพื่อดึงกลิ่นอายเฉพาะถิ่นออกมาอย่างพอดี หลายร้านจัดเสิร์ฟแบบจานกลางให้แบ่งกันลิ้มลอง จับคู่กับข้าวหอมมะลิ ข้าวกล้อง หรือข้าวพื้นเมืองหลากชนิด น้ำพริก ผักลวก และแกงร้อนๆ มักปรากฏเคียงกันเพื่อสร้างจังหวะบนโต๊ะอาหาร บรรยากาศมักเรียบง่าย ใช้ภาชนะดินเผาหรือเหล็กหล่อ เพิ่มความอบอุ่นและเป็นกันเอง เหมาะกับการค่อยๆ ชิม ค่อยๆ สนทนา และสัมผัสเรื่องราวของพื้นที่ผ่านรส กลิ่น และเนื้อสัมผัสของแต่ละจาน
เป็นที่นิยมบน จังหวัดอิวะเตะ











