จังหวัดมิยะงิคืออะไร?: จังหวัดมิยะงิตั้งอยู่ระหว่างชายฝั่งซังริคุกับที่ราบอุดมสมบูรณ์ ทำให้วัตถุดิบจากทะเลและข้าวเป็นหัวใจของอาหารท้องถิ่น หอยนางรม ปลาโอ ปลาใบขนุน และปลาตามฤดูกาลมักปรากฏบนเมนู พร้อมเมนูอย่างข้าวหน้าปลาสามอนโรยไข่ปลา (หะระโกะเมชิ) ในฤดูใบไม้ร่วง และหม้อไฟผักเซริในฤดูหนาว เซนไดยังมักถูกกล่าวถึงในฐานะถิ่นของลิ้นวัวย่าง ขนมถั่วแระบด ซะสะคามาโบโกะ และมิโสะเซนได ที่สะท้อนรสชาติของภูมิภาค สาเกท้องถิ่นเข้าคู่ได้ดีกับอาหารพื้นบ้านและเมนูร่วมสมัย เมืองท่ากับอดีตเมืองปราสาทมีบรรยากาศต่างกัน ทำให้รูปแบบการกินหลากหลาย มีตลาดเช้าและร้านเล็กๆ ที่ชวนพูดคุยกับผู้ผลิต บางคนมองว่าอิทธิพลของวัฒนธรรมตระกูลดาเตะส่งผลต่อความพิถีพิถันด้านภาชนะและการจัดจาน ขณะเดียวกันเชฟรุ่นใหม่ก็นำรสชาติคลาสสิกมาตีความในแนวทางของตน
ตะวันออกกลางคืออะไร?: อาหารตะวันออกกลางโดดเด่นด้วยการใช้เครื่องเทศหอม ผสมผสานธัญพืช ถั่ว ผัก และเนื้อสัตว์ให้เกิดรสสัมผัสหลากชั้น มื้ออาหารมักเริ่มด้วยเมซเซ่ซึ่งเป็นจานเล็กสำหรับแบ่งปัน เช่น ฮัมมุส บาบากานูช ทับบูเลห์ ผักดอง และขนมปังพิตาอุ่น ๆ จานย่างบนถ่านอย่างเคบับหรือชาวาร์มาให้ความหอมควัน ขณะที่สตูว์เคี่ยวไฟอ่อน แทจีน และข้าวหุงกับเครื่องเทศเผยรสละมุน ฟาลาเฟลและโคฟตะมักเสิร์ฟคู่ซอสทาฮินี โยเกิร์ต หรือสมุนไพรสด เครื่องเทศอย่างยี่หร่า ซูแมค หญ้าฝรั่น และซาอาตาร์ช่วยเติมมิติของกลิ่นรส หลายร้านให้ความสำคัญกับขนมปังอบร้อนและการรับประทานแบบแบ่งปัน สร้างบรรยากาศสบาย ๆ และจังหวะมื้อที่ค่อยเป็นค่อยไป
เป็นที่นิยมบน จังหวัดมิยะงิ











