ญี่ปุ่นคืออะไร?: ญี่ปุ่นมีฉากอาหารที่มักกล่าวถึงความสัมพันธ์ระหว่างฤดูกาล ช่างฝีมือ และอัตลักษณ์ท้องถิ่น วัฒนธรรมการกินเน้นรสชาติของวัตถุดิบและความประณีตในการจัดวาง ซูชิ เทมปุระ ไคเซกิ รวมถึงราเม็ง ยากิโทริ วากาชิ และสาเก พบได้หลายแนว แต่ละภูมิภาคมีจังหวะของตน เช่น ฮอกไกโดกับอาหารทะเล คันไซกับโอโคโนมิยากิและคุชิคัตสึ ชิโกกุกับอุด้ง หรือคิวชูกับราเม็งสไตล์ทงคตสึ หลายร้านให้ความสำคัญกับดาชิและเครื่องปรุงหมักอย่างมิโซะ โชยุ พร้อมความพิถีพิถันด้านมีดและอุณหภูมิ แนวคิดการต้อนรับที่โยงกับพิธีชงชาถูกมองว่ามีอิทธิพลต่อบรรยากาศและบริการ ภาพรวมจึงมีทั้งร้านเคาน์เตอร์ อิซากายะ และมื้อหลายคอร์ส เปิดโอกาสให้ลิ้มลองเมนูตามฤดูกาลและการตีความร่วมสมัยในย่านต่างๆ
อาหารบังกลาเทศคืออะไร?: อาหารบังกลาเทศมีเอกลักษณ์ที่ข้าวหอม ปลาแม่น้ำ และการใช้เครื่องเทศอย่างชัดเจน มักใช้น้ำมันมัสตาร์ดและเครื่องเทศทั้งเมล็ดเพื่อสร้างกลิ่นหอมลึกซึ้ง เมนูที่พบบ่อย ได้แก่ บิริยานีหรือพลาวที่หุงซ้อนชั้นกับเนื้อสัตว์ แกงสไตล์ภูนาที่ได้รสคาราเมลจากการผัดเคี่ยวนาน และจาลที่เน้นความเผ็ดใส ถั่วดาลและโบร์ตาแบบบดคลุกพริก มัสตาร์ด หรือหัวหอม ช่วยเสริมเนื้อสัมผัส ควบคู่ผักตามฤดูกาลและของทอดกรอบ ร้านอาหารบางแห่งจัดเสิร์ฟแบบถาดทาลีที่มีข้าวและกับข้าวหลากชนิด ขณะที่บางแห่งเน้นอาหารทะเล เคบับ หรือสตูว์ที่เคี่ยวนาน แผ่นแป้งอย่างพาราทา ลูชี หรือนัน มักกินกับแกงเข้มข้น พร้อมผักดองและชัทนีย์เพิ่มมิติรสชาติ ของหวานอาจพบโรโซมัลัยหรือจิลาปี จับคู่ชานมรสเข้ม
เป็นที่นิยมบน ญี่ปุ่น
