ญี่ปุ่นคืออะไร?: ญี่ปุ่นมีฉากอาหารที่มักกล่าวถึงความสัมพันธ์ระหว่างฤดูกาล ช่างฝีมือ และอัตลักษณ์ท้องถิ่น วัฒนธรรมการกินเน้นรสชาติของวัตถุดิบและความประณีตในการจัดวาง ซูชิ เทมปุระ ไคเซกิ รวมถึงราเม็ง ยากิโทริ วากาชิ และสาเก พบได้หลายแนว แต่ละภูมิภาคมีจังหวะของตน เช่น ฮอกไกโดกับอาหารทะเล คันไซกับโอโคโนมิยากิและคุชิคัตสึ ชิโกกุกับอุด้ง หรือคิวชูกับราเม็งสไตล์ทงคตสึ หลายร้านให้ความสำคัญกับดาชิและเครื่องปรุงหมักอย่างมิโซะ โชยุ พร้อมความพิถีพิถันด้านมีดและอุณหภูมิ แนวคิดการต้อนรับที่โยงกับพิธีชงชาถูกมองว่ามีอิทธิพลต่อบรรยากาศและบริการ ภาพรวมจึงมีทั้งร้านเคาน์เตอร์ อิซากายะ และมื้อหลายคอร์ส เปิดโอกาสให้ลิ้มลองเมนูตามฤดูกาลและการตีความร่วมสมัยในย่านต่างๆ
อาหารฝรั่งเศสคืออะไร?: อาหารฝรั่งเศสโดดเด่นด้วยความพิถีพิถันด้านเทคนิคและการเรียงลำดับรสชาติแบบเป็นขั้นตอน เมนูมักดำเนินจากอามูส บุชและออร์เดิร์ฟ ไปสู่จานปลา จานเนื้อ ชีส และของหวาน พร้อมข้อเสนอการจับคู่ไวน์ที่เสริมรสอย่างสุภาพ ซอสที่ได้จากสต็อก ไวน์ และเนยทำหน้าที่เป็นกรอบรสหลัก ขณะที่การผัดแบบซอเต้ การตุ๋น การต้มในอุณหภูมิคงที่ และคอนฟี ช่วยเพิ่มมิติของรสและเนื้อสัมผัส ตัวอย่างจานที่พบได้บ่อย อาทิ โก๊ก โอ แวง บูยาบส์ เป็ดคอนฟี ตลอดจนของหวานอย่างเครมบรูเล ซูเฟล และทาร์ตตาทิน ทั้งร้านบิสโทรที่เน้นความอบอุ่นสบาย และห้องอาหารร่วมสมัยที่ให้ความสำคัญกับความประณีต ล้วนสะท้อนเอกลักษณ์ของวัตถุดิบและถิ่นกำเนิด
เป็นที่นิยมบน ญี่ปุ่น







