ญี่ปุ่นคืออะไร?: ญี่ปุ่นมีฉากอาหารที่มักกล่าวถึงความสัมพันธ์ระหว่างฤดูกาล ช่างฝีมือ และอัตลักษณ์ท้องถิ่น วัฒนธรรมการกินเน้นรสชาติของวัตถุดิบและความประณีตในการจัดวาง ซูชิ เทมปุระ ไคเซกิ รวมถึงราเม็ง ยากิโทริ วากาชิ และสาเก พบได้หลายแนว แต่ละภูมิภาคมีจังหวะของตน เช่น ฮอกไกโดกับอาหารทะเล คันไซกับโอโคโนมิยากิและคุชิคัตสึ ชิโกกุกับอุด้ง หรือคิวชูกับราเม็งสไตล์ทงคตสึ หลายร้านให้ความสำคัญกับดาชิและเครื่องปรุงหมักอย่างมิโซะ โชยุ พร้อมความพิถีพิถันด้านมีดและอุณหภูมิ แนวคิดการต้อนรับที่โยงกับพิธีชงชาถูกมองว่ามีอิทธิพลต่อบรรยากาศและบริการ ภาพรวมจึงมีทั้งร้านเคาน์เตอร์ อิซากายะ และมื้อหลายคอร์ส เปิดโอกาสให้ลิ้มลองเมนูตามฤดูกาลและการตีความร่วมสมัยในย่านต่างๆ
อาหารโครเอเชียคืออะไร?: อาหารโครเอเชียสะท้อนการบรรจบของรสชาติจากชายฝั่งเอเดรียติกและดินแดนตอนใน โดยทั่วไปพบเมนูทะเลย่างหรืออบที่ใช้น้ำมันมะกอกและสมุนไพรเป็นตัวนำ ริซอตโตหมึกดำ สลัดปลาหมึก และปลาจับวันต่อวันเป็นภาพที่พบได้บ่อย ขณะเดียวกันพื้นที่ภูเขานิยมการตุ๋นและย่างไฟช้า เช่น พาสตาชาดาเนื้อวัว และเนื้อแกะย่าง เทคนิค “เปกา” ซึ่งอบวัตถุดิบใต้ฝาครอบโลหะท่ามกลางถ่านร้อน ให้กลิ่นควันอ่อนและเนื้อสัมผัสนุ่ม เมนูพาสต้าโฮมเมดกับทรัฟเฟิลจากอิสตรา รวมถึงจานชาร์คูเทอรีอย่างแฮมรมลมและชีสท้องถิ่นก็พบได้บ่อย บรรยากาศร้านตั้งแต่โคโนบาริมทะเลไปจนถึงบิสโทรร่วมสมัย มักเน้นการแบ่งปันจานและจับคู่กับไวน์ท้องถิ่น เพื่อมื้ออาหารที่เป็นกันเองและไม่เร่งรีบ
เป็นที่นิยมบน ญี่ปุ่น
