ญี่ปุ่นคืออะไร?: ญี่ปุ่นมีฉากอาหารที่มักกล่าวถึงความสัมพันธ์ระหว่างฤดูกาล ช่างฝีมือ และอัตลักษณ์ท้องถิ่น วัฒนธรรมการกินเน้นรสชาติของวัตถุดิบและความประณีตในการจัดวาง ซูชิ เทมปุระ ไคเซกิ รวมถึงราเม็ง ยากิโทริ วากาชิ และสาเก พบได้หลายแนว แต่ละภูมิภาคมีจังหวะของตน เช่น ฮอกไกโดกับอาหารทะเล คันไซกับโอโคโนมิยากิและคุชิคัตสึ ชิโกกุกับอุด้ง หรือคิวชูกับราเม็งสไตล์ทงคตสึ หลายร้านให้ความสำคัญกับดาชิและเครื่องปรุงหมักอย่างมิโซะ โชยุ พร้อมความพิถีพิถันด้านมีดและอุณหภูมิ แนวคิดการต้อนรับที่โยงกับพิธีชงชาถูกมองว่ามีอิทธิพลต่อบรรยากาศและบริการ ภาพรวมจึงมีทั้งร้านเคาน์เตอร์ อิซากายะ และมื้อหลายคอร์ส เปิดโอกาสให้ลิ้มลองเมนูตามฤดูกาลและการตีความร่วมสมัยในย่านต่างๆ
อาหารมองโกเลียคืออะไร?: อาหารมองโกเลียสะท้อนรากเหง้าชีวิตแบบเร่ร่อน ด้วยรสชาติเรียบตรงที่เน้นวัตถุดิบจากเนื้อและผลิตภัณฑ์นมเป็นหลัก เนื้อแกะและเนื้อวัวมักถูกนำมาปรุงด้วยวิธีนึ่ง ย่าง ตุ๋น หรือใช้หินร้อนช่วยอบให้มีกลิ่นหอมแบบชนทุ่ง เมนูที่พบได้บ่อยมีเกี๊ยวนึ่ง แผ่นพายทอดไส้เนื้อ เส้นผัด และซุปน้ำใสเข้มข้นที่เคี่ยวในหม้อเหล็ก การเสิร์ฟบนจานใหญ่ให้แบ่งกันทาน พร้อมเครื่องจิ้มเรียบง่าย ช่วยขับรสอย่างพอดี หลายแห่งมีชานมใส่เกลือหรือเครื่องดื่มนมหมัก และตกแต่งด้วยงานไม้หรือแรงบันดาลใจจากกระโจมเกอร์ สร้างบรรยากาศอบอุ่นเหมาะแก่การมาร่วมวงกันอย่างสบาย ๆ โดยรวมคือประสบการณ์ของรสชาติตรงไปตรงมา อาหารร้อนจากเตาหรือหม้อ และจังหวะมื้อที่ไม่เร่งรีบ
เป็นที่นิยมบน ญี่ปุ่น
