จังหวัดอิวะเตะคืออะไร?: จังหวัดอิวะเตะตั้งอยู่ระหว่างชายฝั่งซันริคุและเทือกเขาที่ปกคลุมด้วยป่า อาหารการกินจึงผสานวัตถุดิบจากทะเลและภูเขาอย่างกลมกลืน ครัวริมทะเลนิยมปรุงปลาหมึก หอย และปลาตามฤดูกาลอย่างเรียบง่ายเพื่อเน้นรสชาติธรรมชาติ ขณะที่พื้นที่ตอนในเด่นด้วยผักป่าตามฤดูกาล ปลาแม่น้ำ และเมนูหม้อไฟอุ่นสบาย วัฒนธรรมการต้อนรับอย่าง “วังโกะโซบะ” เป็นเอกลักษณ์ที่ผู้มาเยือนพูดถึงบ่อย และวัฒนธรรมเส้นของเมืองโมะริโอะกะอย่างเรย์เมงและจาจาเม็งก็เป็นที่รู้จักกันในวงกว้าง เนื้อวัวท้องถิ่น ผลิตภัณฑ์นม และเต้าหู้ทำมือมักจับคู่กับสาเกจากโรงบ่มในภูมิภาค ภาชนะเหล็กนัมบุและงานแลกเกอร์ช่วยขับบุคลิกบนโต๊ะอาหาร อีกแง่มุมที่น่าสนใจคือประเพณีอาหารที่ยก “โมจิ” เป็นแกนกลางในบางชุมชน ซึ่งสะท้อนสายใยระหว่างฤดูกาล พิธีกรรม และการต้อนรับของผู้คนในอิวะเตะ
อาหารเอเชีย/ประจำถิ่นคืออะไร?: อาหารเอเชีย/ประจำถิ่นสะท้อนความหลากหลายของเครื่องเทศและสมุนไพรสดที่ให้กลิ่นหอมเป็นเอกลักษณ์ เมนูมักยืนพื้นด้วยข้าวและเส้น เช่น แกงกะหรี่ เฝอ ผัดไทย บิริยานี เกี๊ยว และสะเต๊ะ ซึ่งนำเสนอรสชาติและเนื้อสัมผัสที่แตกต่างกัน วิธีปรุงมีตั้งแต่ผัดกระทะไฟแรง ย่างถ่าน นึ่ง ไปจนถึงการเคี่ยวนาน เพื่อดึงความเผ็ด เปรี้ยว หวาน และอูมามิให้ออกมาอย่างกลมกลืน วัตถุดิบอย่างกะทิ เครื่องปรุงหมักดอง และมะนาวหรือส้มซ่า ช่วยเพิ่มมิติให้ซอสและน้ำจิ้ม ขณะเดียวกัน บรรยากาศสไตล์ตลาดหรือสตรีทฟู้ดพบได้ในหลายแห่ง โดยเสิร์ฟเป็นจานเล็กจานใหญ่ให้แบ่งกันชิม เปรียบเทียบระดับเครื่องเทศ และสนุกกับการจับคู่เครื่องเคียง ผักดอง หรือโรยหน้าสมุนไพร เพื่อให้มื้อนั้นเปี่ยมสีสันและการค้นพบใหม่ๆ
เป็นที่นิยมบน จังหวัดอิวะเตะ


