ญี่ปุ่นคืออะไร?: ญี่ปุ่นมีฉากอาหารที่มักกล่าวถึงความสัมพันธ์ระหว่างฤดูกาล ช่างฝีมือ และอัตลักษณ์ท้องถิ่น วัฒนธรรมการกินเน้นรสชาติของวัตถุดิบและความประณีตในการจัดวาง ซูชิ เทมปุระ ไคเซกิ รวมถึงราเม็ง ยากิโทริ วากาชิ และสาเก พบได้หลายแนว แต่ละภูมิภาคมีจังหวะของตน เช่น ฮอกไกโดกับอาหารทะเล คันไซกับโอโคโนมิยากิและคุชิคัตสึ ชิโกกุกับอุด้ง หรือคิวชูกับราเม็งสไตล์ทงคตสึ หลายร้านให้ความสำคัญกับดาชิและเครื่องปรุงหมักอย่างมิโซะ โชยุ พร้อมความพิถีพิถันด้านมีดและอุณหภูมิ แนวคิดการต้อนรับที่โยงกับพิธีชงชาถูกมองว่ามีอิทธิพลต่อบรรยากาศและบริการ ภาพรวมจึงมีทั้งร้านเคาน์เตอร์ อิซากายะ และมื้อหลายคอร์ส เปิดโอกาสให้ลิ้มลองเมนูตามฤดูกาลและการตีความร่วมสมัยในย่านต่างๆ
เมนูเต้าหู้คืออะไร?: เมนูเต้าหู้มุ่งเน้นรสละมุนและเนื้อสัมผัสที่หลากหลายจากถั่วเหลือง โดยมักพบตั้งแต่เต้าหู้เย็นเสิร์ฟกับเครื่องปรุงตามฤดูกาล ไปจนถึงยูโดฟุที่อุ่นในน้ำซุปใส กลุ่มทอดมีเต้าหู้ทอดราดน้ำซุปและเต้าหู้ย่างทามิโซะแบบเดงงากุ ส่วนฟองเต้าหู้นิยมเสิร์ฟแบบตักสดให้สัมผัสนุ่ม ลอกเป็นแผ่นซ้อนจนได้รสเข้มข้น หรือทอดบางเพื่อเพิ่มมิติกรุบเบา น้ำซุปที่ใช้มักอิงคอมบุหรือคัตสึโอะ กลิ่นงาและซอสโปนสึช่วยขับรสอย่างพอดี หลายแห่งจัดเสิร์ฟเป็นคอร์สหรือหม้อไฟบนโต๊ะ เพื่อให้ได้ลำดับร้อน–เย็นและเนื้อสัมผัสที่ต่อเนื่อง บรรยากาศโดยรวมมักเรียบ สุภาพ และเปิดโอกาสให้ค่อยๆ ซึมซับกลิ่นและรสที่ยาวนานของวัตถุดิบ
เป็นที่นิยมบน ญี่ปุ่น
