จังหวัดเอะฮิเมะคืออะไร?: จังหวัดเอะฮิเมะตั้งอยู่ริมทะเลในเขตเซโตะอุจิ ได้รับอิทธิพลจากทะเลที่สงบและสวนส้มที่อาบแดดอย่างเต็มที่ วัฒนธรรมการกินจึงมักเน้นความเรียบง่ายและรสชาติของวัตถุดิบท้องถิ่น ปลาไทเป็นวัตถุดิบที่พบได้บ่อย โดยข้าวหน้าปลาไทมีทั้งแบบหุงพร้อมข้าว และแบบวางปลาดิบราดซอสบนข้าวร้อนให้กลิ่นหอมชัดเจน อาหารพื้นถิ่นอย่าง “จากโกะเต็น” (ปลาเล็กบดทอด) และเครื่องปรุงหรือของหวานที่ใช้ส้มมิคังกับอิโยะกังช่วยเพิ่มความสดชื่นให้เมนูต่างๆ พื้นที่อิมาบาริมีวัฒนธรรมย่างถ่านที่สื่อถึงมื้อในชีวิตประจำวัน และมักจับคู่กับสาเกท้องถิ่นอย่างพอดี ในอดีตพื้นที่นี้เป็นส่วนหนึ่งของแคว้นอิโยะและตั้งอยู่บนเส้นทางคมนาคมทางทะเล เมืองปราสาทและเมืองน้ำพุร้อนเคยต้อนรับผู้เดินทางอย่างต่อเนื่อง เรื่องเล่านี้มักเชื่อมโยงกับเทคนิคที่ไม่ซับซ้อน รสตรงไปตรงมา และการใช้กลิ่นส้มเพื่อยกระดับจานอาหาร
หม้อไฟญี่ปุ่นคืออะไร?: หม้อไฟญี่ปุ่นเป็นประสบการณ์การกินแบบปรุงร้อนบนโต๊ะ ที่ผู้ร่วมโต๊ะค่อยๆ ใส่วัตถุดิบลงในน้ำซุปเดือดอ่อนและรับประทานไปพร้อมกัน น้ำซุปมักใช้ดาชิจากคอมบุหรือคัตสึโอะ ปรุงด้วยซีอิ๊วหรือมิโสะ วัตถุดิบที่พบบ่อยมีเนื้อสัตว์ อาหารทะเล เต้าหู้ เห็ด และผักตามฤดูกาล สไตล์มีหลากหลาย ทั้งชาบูชาบูที่แกว่งเนื้อบางแล้วจิ้มพอนสึหรือซอสงา สุกี้ยากี้ที่โดดเด่นด้วยซอสหวานเค็ม โยเสะนาเบะที่รวมเครื่องต่างๆ จังโกะนาเบะ และโมสึนาเบะ หลายแห่งจัดเป็นชุดหรือให้สั่งแบบจานเดี่ยว เพื่อให้ผู้รับประทานกำหนดจังหวะและปรับไฟได้ตามต้องการ ช่วงท้ายมักใส่อุด้งหรือข้าวลงหม้อเป็น “ชิเมะ” เติมความต่อเนื่องของรสและเนื้อสัมผัส ไอร้อนและเสียงเดือดแผ่วเบาช่วยเสริมบรรยากาศการกินร่วมกันอย่างผ่อนคลาย
เป็นที่นิยมบน จังหวัดเอะฮิเมะ
