จังหวัดอิวะเตะคืออะไร?: จังหวัดอิวะเตะตั้งอยู่ระหว่างชายฝั่งซันริคุและเทือกเขาที่ปกคลุมด้วยป่า อาหารการกินจึงผสานวัตถุดิบจากทะเลและภูเขาอย่างกลมกลืน ครัวริมทะเลนิยมปรุงปลาหมึก หอย และปลาตามฤดูกาลอย่างเรียบง่ายเพื่อเน้นรสชาติธรรมชาติ ขณะที่พื้นที่ตอนในเด่นด้วยผักป่าตามฤดูกาล ปลาแม่น้ำ และเมนูหม้อไฟอุ่นสบาย วัฒนธรรมการต้อนรับอย่าง “วังโกะโซบะ” เป็นเอกลักษณ์ที่ผู้มาเยือนพูดถึงบ่อย และวัฒนธรรมเส้นของเมืองโมะริโอะกะอย่างเรย์เมงและจาจาเม็งก็เป็นที่รู้จักกันในวงกว้าง เนื้อวัวท้องถิ่น ผลิตภัณฑ์นม และเต้าหู้ทำมือมักจับคู่กับสาเกจากโรงบ่มในภูมิภาค ภาชนะเหล็กนัมบุและงานแลกเกอร์ช่วยขับบุคลิกบนโต๊ะอาหาร อีกแง่มุมที่น่าสนใจคือประเพณีอาหารที่ยก “โมจิ” เป็นแกนกลางในบางชุมชน ซึ่งสะท้อนสายใยระหว่างฤดูกาล พิธีกรรม และการต้อนรับของผู้คนในอิวะเตะ
หม้อไฟญี่ปุ่นคืออะไร?: หม้อไฟญี่ปุ่นเป็นประสบการณ์การกินแบบปรุงร้อนบนโต๊ะ ที่ผู้ร่วมโต๊ะค่อยๆ ใส่วัตถุดิบลงในน้ำซุปเดือดอ่อนและรับประทานไปพร้อมกัน น้ำซุปมักใช้ดาชิจากคอมบุหรือคัตสึโอะ ปรุงด้วยซีอิ๊วหรือมิโสะ วัตถุดิบที่พบบ่อยมีเนื้อสัตว์ อาหารทะเล เต้าหู้ เห็ด และผักตามฤดูกาล สไตล์มีหลากหลาย ทั้งชาบูชาบูที่แกว่งเนื้อบางแล้วจิ้มพอนสึหรือซอสงา สุกี้ยากี้ที่โดดเด่นด้วยซอสหวานเค็ม โยเสะนาเบะที่รวมเครื่องต่างๆ จังโกะนาเบะ และโมสึนาเบะ หลายแห่งจัดเป็นชุดหรือให้สั่งแบบจานเดี่ยว เพื่อให้ผู้รับประทานกำหนดจังหวะและปรับไฟได้ตามต้องการ ช่วงท้ายมักใส่อุด้งหรือข้าวลงหม้อเป็น “ชิเมะ” เติมความต่อเนื่องของรสและเนื้อสัมผัส ไอร้อนและเสียงเดือดแผ่วเบาช่วยเสริมบรรยากาศการกินร่วมกันอย่างผ่อนคลาย
เป็นที่นิยมบน จังหวัดอิวะเตะ
