จังหวัดอิวะเตะคืออะไร?: จังหวัดอิวะเตะตั้งอยู่ระหว่างชายฝั่งซันริคุและเทือกเขาที่ปกคลุมด้วยป่า อาหารการกินจึงผสานวัตถุดิบจากทะเลและภูเขาอย่างกลมกลืน ครัวริมทะเลนิยมปรุงปลาหมึก หอย และปลาตามฤดูกาลอย่างเรียบง่ายเพื่อเน้นรสชาติธรรมชาติ ขณะที่พื้นที่ตอนในเด่นด้วยผักป่าตามฤดูกาล ปลาแม่น้ำ และเมนูหม้อไฟอุ่นสบาย วัฒนธรรมการต้อนรับอย่าง “วังโกะโซบะ” เป็นเอกลักษณ์ที่ผู้มาเยือนพูดถึงบ่อย และวัฒนธรรมเส้นของเมืองโมะริโอะกะอย่างเรย์เมงและจาจาเม็งก็เป็นที่รู้จักกันในวงกว้าง เนื้อวัวท้องถิ่น ผลิตภัณฑ์นม และเต้าหู้ทำมือมักจับคู่กับสาเกจากโรงบ่มในภูมิภาค ภาชนะเหล็กนัมบุและงานแลกเกอร์ช่วยขับบุคลิกบนโต๊ะอาหาร อีกแง่มุมที่น่าสนใจคือประเพณีอาหารที่ยก “โมจิ” เป็นแกนกลางในบางชุมชน ซึ่งสะท้อนสายใยระหว่างฤดูกาล พิธีกรรม และการต้อนรับของผู้คนในอิวะเตะ
โซบะคืออะไร?: โซบะคือเส้นเมล็ดบัควีตที่โดดเด่นด้วยกลิ่นหอมและสัมผัสละเมียด โดยมักเสิร์ฟได้ทั้งแบบเย็นและแบบร้อน สไตล์ที่พบได้ทั่วไปคือซารุหรือเซย์โระแบบเย็น จิ้มกับทสึยุที่ปรุงจากโชยุและดาชิ อีกด้านคือคาเคะที่เสิร์ฟในน้ำซุปใสหอมกรุ่น ตลอดจนเมนูจับคู่อย่างเทมปุระ โทโรโระ หรือเนื้อเป็ด ซึ่งช่วยขับรสให้หลากหลาย เครื่องปรุงอย่างต้นหอม วาซาบิ หัวไช้เท้าขูด และผิวส้มยูซุ มักใช้ปรับสมดุลและเพิ่มมิติ ร้านจำนวนไม่น้อยให้ความสำคัญกับงานฝีมือ เช่น การโม่หิน การนวดและตัดเส้นด้วยมือ และสัดส่วนเมล็ดบัควีตที่แตกต่าง ซึ่งส่งผลต่อกลิ่นและความแน่นของเส้น หลังรับประทาน หลายแห่งมีโซบะยุให้ผสมกับทสึยุที่เหลือ เพื่อปิดจบมื้ออย่างนุ่มนวลในรูปแบบที่สะท้อนเอกลักษณ์ของแต่ละร้าน
เป็นที่นิยมบน จังหวัดอิวะเตะ


